ผีหอพักสยอง

เรื่องหลอน ผีหอพักสยองขวัญช่วงฝึกงาน พนันออนไลน์ pantip 2563

ผีหอพักสยอง

ผีหอพักสยอง เรื่องมีอยู่ว่า มีอยู่วันหนึ่ง เป็นช่วงท้ายของการฝึกงาน ก็คือฝึกใกล้จะเสร็จแล้วอะ เช้าก็เช่นเคย
ผีหอพักสยอง ออกไปทำงาน พอเย็นกลับมาห้อง เราก็รู้สึกว่าอยากจะนอนมากเลย ดูเวลาก็ประมาน 5 โมงเย็น
เราก็ตัดสินใจนอน ก็เพราะคนมันง่วงมาก พนันออนไลน์ pantip 2563

ผีหอพักสยอง พอได้นอนไปสักพักก็รู้สึกหลับๆตื่นๆ พอได้ยินเสียงเพื่อนบอกว่าจะไปอาบน้ำ
ซึ่งในตอนนั้นเราเข้าใจว่าตัวเองตื่นแล้วด้วยซ้ำ เเล้วอยู่ดีดี ก็รู้สึกว่ามือเท้าเรามันก็จะเย็นๆ ตัวเเข็งไปหมด  ผีหอพักสยอง
ผีหอพักสยอง ขยับไม่ได้เลย พยายามที่จะขยับตัวเองหลายครั้งเพราะนอนตะแคงอยู่

ก็คิดว่านอนทับแขนตัวเองเลยเป็นแบบนี้ พอสักพักก็รู้สึกเหมือนมีคนมาลูบขา  ผีหอพักสยอง
ผีหอพักสยอง แล้วก็ลูบมาเรื่อยจนถึงเอว เราก็หลับตาปี๋เลย เพราะเราไม่อยากเห็นว่ามันคืออะไร
ผีหอพักสยอง รู้สึกได้ว่ามันจ้องหน้าเราอยู่ พยายามขยับตัวให้มันออกไป แต่ขยับไม่ได้ พนันออนไลน์ pantip 2563 ผีหอพักสยอง

ผีหอพักสยอง เลยสวดมนต์ปรากฎว่าสวดไม่รู้เรื่อง สวดมั่วไปหมด ก็เลยตัดสินใจลืมตาขึ้นมา
เห็น ผีอ้าปากกว้างๆแล้วหัวเราะใส่ เสียงดังมาก ในใจเราก็คิดถึงแม่ บอกแม่ช่วย  ผีหอพักสยอง
ปากก็ตะโกนเรียกเพื่อนเพราะได้ยินเสียงเพื่อนร้องเพลงอยู่ แต่เพื่อนไม่ขานตอบ

พยายามหลับตาอีกก็ดันหลับไม่ได้ ที่นี้ก็รู้สึกว่ามีผีผู้หญิงมาหัวเราะข้างหู
เสียงหัวเราะแบบสะใจมากอะ เราเองก็ยัง คิดถึงแม่ เเละเรียกเพื่อนแต่ก็ยังไม่สำเร็จ
ก็เลยคิดถึงกุมารที่บ้าน เรียกชื่อกุมารเสร็จ เราก็หลุดมาได้ เราได้หันไปหาเพื่อน พนันออนไลน์ pantip 2563

เพื่อนก็กลับยืนทาครีมอยู่ เปิดประตูห้องน้ำ ร้องเพลงสบายใจ เราถามว่าไม่ได้ยินหรอ
กูตะโกนเรียก เพื่อนบอกว่า ไม่นะ กูออกมาจากห้องน้ำก็เห็นนอนอยู่ เหงื่อนี่แตกทั่วเลย ผีหอพักสยอง

Continue Reading
โดนผีข่มขืน

ผีอำ สุดหลอน เจอจังจัง “โดนผีข่มขืน” เล่น ค่า สิ โน ออนไลน์ ที่ไหน ดี

โดนผีข่มขืน

โดนผีข่มขืน หลายคนก็คงเคยโดนผีอำมาแล้ว แต่จะอำแบบไหนคงสู้การอำ แบบข่มขืนไม่ได้!

คือเรื่องมีอยู่ว่า เราเป็นผู้หญิงนอนหอพัก อพาร์ทเม้นท์คนเดียว  เล่น ค่า สิ โน ออนไลน์ ที่ไหน ดี
ปกติก็เป็นคนไม่ค่อยกลัวอะไร และมักโดนผีอำบ่อย เกือบทุกครั้งแต่ไม่ได้หนักเท่าตอนนี้
ปกติก็จะโดนอำแบบว่า แค่โดนนอนทับ หรือ ตัวชา อ้าปากพูดไม่ได้ ตัวแข็ง
ในบางครั้ง โดนอำแบบว่าเหมือนมีคนมาดึงลากจากที่นอน ก็เหมือนโลกหมุน และในบางครั้ง
เหมือนโดนผีเล่นหัว และกดหัวเราไม่ให้เราตื่นขึ้นมาเพื่อมันจะให้เราโดนแกล้ง
แต่แค่นี้ ไม่ได้น่ากลัวอะไรค่ะ ก็ยังถือว่าเป็นปกติ เล่น ค่า สิ โน ออนไลน์ ที่ไหน ดี

แต่มีอยุ่คืนหนึ่ง เป็นเรื่องที่จะเล่าก็คือโดนผีหื่นอำ เรื่องมีอยู่ว่า
กำลังนั่งทำงานในช่วงกลางดึกและรู้สึกเหนื่อยมากๆ นั่งทำไปถึงจนกระทั่งตี 4
รู้สึกเหนื่อยมากๆ เลยนอนพัก แค่หลับตา พอนอนไปได้สักพักหนึ่งรู้สึกว่าตัวเริ่มชา
และขยับตัวไม่ได้ ช่วงนั้นก็ไม่ได้หลับ แต่แค่หลับตาเฉยๆ รู้สึกตัวและมีสติตลอดเวลา

ถามว่ากลัวไหม ก็ไม่ได้กลัวนะเราเป็นคนจิตแข็ง
ในตอนนั้นเห็นว่า ผี เป็นผู้ชาย เป็นเงาดำๆ ที่อยู่ตรงหน้านั่งค่อมบนตัว
ตอนนั้นหายใจไม่ค่อยออก ก็อ้าปากพูดไม่ได้ แม้แต่จะออกเสียงก็พูดไม่ได้
รู้สึกว่าผีที่มาอำ มีเสียงหายใจที่ต้นคอ และข้างๆหูได้ยินชัดมาก เหมือนคนมานอนหลับข้างๆ

เป็นผู้ชาย เพราะเสียงใหญ่น่ากลัว พูดบอกเราว่า จะดูด และจับนมเรา
พูดเสียงเหมือน ผีหิวเซกส์เอามากๆ น่ากลัวมากตอนนั้น พอผีพูดเสร็จ
ตอนนั้นแหละรุ้สึกว่ามีมือมาจับนมเรา จนหัวนมขนลุกตั้ง แถมโดน
นอนกอดรัดนมเราอีกด้วย ตอนนั้นก็พยายามร้องบอกว่าอย่าจับ อย่าทำ
ไล่ออกไป แต่ก็ไม่ไป พยายามสู้และลืมตาให้ได้ก็ไม่หลุด เล่น ค่า สิ โน ออนไลน์ ที่ไหน ดี

ในตอนนั้นโดนผี ปล้ำ และโดนลวนลาม เรารวบรวมตั้งสติพยายามนึก ในสิ่งที่คอยปกป้องคุ้มครองเรา
และพยามลุกขึ้นมือเราเริ่มขยับได้ พอหลุดจากตรงนั้นได้แล้ว ผีก็หายไป รู้สึกเหนื่อยและหายใจไม่ทัน
เรายังรู้สึกได้ว่า หัวนมยังขนลุกตั้งชูชันอยู่เลยล่ะ หลังจากนั้นเราไม่ได้นอนทั้งคืน
นอนอีกทีก็ตอน 8 แปดโมงเช้า และหลับยาวคราวนี้ไม่โดนอำอีกเลย

ขอบคุณแหล่งที่มา : https://pantip.com/topic/33151053

Continue Reading
วิญญาณทหารเขมร

วิญญาณทหารเขมร เรื่องเล่าสยอง ถูกหลอกจนขนหัวลุก เล่น ค่า สิ โน ออนไลน์ ที่ไหน ดี

วิญญาณทหารเขมร เรื่องหลอนจาก กระทู้ผีพันทิป หลอน สะเทือนขวัญ สมาชิกหมายเลข 2326851

วิญญาณทหารเขมร จาก กระทู้ผีพันทิป เรื่องที่จะเล่าคือเรื่องจริงจากพี่สาวของผู้เขียน ซึ่งไม่มีการเสริมปรุงแต่งใดๆ ย้อนกลับไปเมื่อปี2553 ผู้เขียนกับพี่สาว และคุณแม่เราได้ไปเที่ยวที่ประเทศกัมพูชา ซึ่งเป็นครั้งแรกที่เคยมาที่นี่ เป็นเมืองหลวงพนมเปญทันสมัย มีตึกรามบ้านช่อง มีร้านอาหารเยอะแยะ ผู้คนมากมาย คนที่นี่น่ารักดี คล้ายกับไทย อาหารที่นี่ก็คล้ายบ้านเรา แต่ใครจะรู้ว่าเมืองหลวงของที่นี่เคยเกิดโศกนาฏกรรม การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์คนเขมรด้วยกันเอง

รู้สึกสะเทือนใจเป็นครั้งแรกที่ผู้เขียนและพี่สาวได้มาเที่ยวที่นี่ มาถึงพนมเปญเป็นเวลาประมาณ1ทุ่ม ได้เข้าพักโรงแรมในเมืองพนมเปญทันที โรงแรมที่นี่สวยและทันสมัยดีค่ะ เรานอนกันสามคน ซึ่งผู้เขียนกับคุณแม่นอนหลับสบาย แต่มีพี่สาวคนเดียวที่นอนไม่หลับ รู้สึกเหมือนมีคนคอยจ้องมองตลอด พี่สาวเป็นคนค่อนข้างมีสัมผัสพิเศษ เป็นคนฝันแม่นมากแม่นจนน่ากลัวซึ่งมันมีหลายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริง แต่จะขอข้ามไปนะคะ เพื่อไม่ให้ผู้อ่านเบื่อซะก่อน พอตื่นเช้าพี่สาวก็เล่าว่าเมื่อคืนนอนไม่หลับ รู้สึกได้ว่าเหมือนมีคนคอยจ้องมองอยู่ตลอดแถวๆบริเวณตรงตู้เสื้อผ้า แต่ผู้เขียนกับคุณแม่ก็ไม่ได้คิดอะไร เพราะคิดว่าพี่สาวอาจแปลกที่ ก็เลยคิดมากไปเอง

ซึ่งเรื่องนี้ก็ลืมๆกันไป มาเที่ยวได้ 4 วันก็ถึงวันกลับ พอมาถึงเมืองไทยก็ราวๆ3ทุ่ม พอถึงบ้าน ต่างแยกย้ายบ้านใครบ้านมันเพราะเพลียจากการเดินทางแต่อยู่ในหมู่บ้านเดียวกันค่ะ มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นช่วงราวๆตี 3 กว่าๆ   (เล่น ค่า สิ โน ออนไลน์ ที่ไหน ดี)

พี่สาวเล่าด้วยน้ำเสียงสั่นเครือและตกใจกลัวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นี้เอง พี่สาวเล่าว่า พอมาถึงบ้านก็หลับเลยเพราะเพลียกับการเดินทาง จนมาถึงช่วงประมาณตี 2 พี่สาวรู้สึกแสบตาเหมือนว่าไฟในห้องเปิดอยู่แต่เข้าใจใช่มั้ยคะว่าเวลาที่คนเราง่วงจัดๆตามันก็ไม่อยากจะลืมขึ้นมาดูอะไรทั้งนั้น

แต่ความที่ในใจตอนนั้นก็อยากจะรู้ว่าใครมาเปิดไฟ เหมือนกับต้องต่อสู้กับความง่วงของตนเอง ก็พยายามฝืนลืมตาเพื่อจะดูว่าไฟเปิดได้อย่างไร แต่เมื่อลืมตาขึ้นมา ในห้องกลับมีแต่ความมืด มีเพียงแสงไฟข้างนอกบ้านเล็ดลอดเข้ามาให้พอมองเห็นภายในห้องซึ่งเป็นปกติของทุกวันอยู่แล้ว แต่กรณีไฟในห้องนอนจะเป็นสีขาวสว่างจ้าเราจะรู้ได้ในทันทีว่าไฟเปิดอยู่แม้หลับตาแต่ความสว่างจ้าของแสงไฟเราจะรู้สึกร้อน และแสบตา  (เล่น ค่า สิ โน ออนไลน์ ที่ไหน ดี)    วิญญาณทหารเขมร

พี่สาวรู้สึกแปลกใจ และมั่นใจว่าอาจมีบางอย่างผิดปกติ แต่ด้วยความง่วงเลยหลับต่อ หลับไปได้ประมาณ10นาที ก็ได้ยินคล้ายมีเสียงฝีเท้าคนเดินมาจากทางประตูห้องนอน เข้ามาภายในห้อง เสียงเดินชัดเจน ครั้งแรกคิดว่าอาจจะเป็นสามีคงกลับมาถึงบ้านเพราะปกติสามีพี่สาวจะกลับบ้านไม่เป็นเวลา พอได้ยินดังนั้น ก็พยายามลืมตาแต่ก็ครึ่งหลับครึ่งตื่น  (เล่น ค่า สิ โน ออนไลน์ ที่ไหน ดี)

พี่สาวเห็นผู้ชายในลักษณะรูปร่างสูงใหญ่แข็งแรง ทรงผมคล้ายทหาร แต่หน้าเห็นไม่ค่อยชัด มายืนอยู่ตรงปลายเตียง อยู่ๆก็โดดขึ้นคร่อมร่างพี่สาวซึ่งเป็นช่วงเวลาที่เร็วมาก อยู่ๆทั้งแขนขาก็กลับไม่มีแรงแม้กระทั่งจะอ้าปากก็ยังทำไม่ได้ เหมือนมีอำนาจลึกลับสะกดให้นอนนิ่งๆ ในระหว่างคร่อมอยู่วิญญาณตนนี้ตบที่หัวของพี่สาวอย่างแรงตบไปตบมาเป็นสิบๆที ตบแรงขึ้นเรื่อยๆๆ

จนพี่สาวไม่ไหวแล้ว เหมือนกับว่าจะเอาให้ตาย พอสักพักแขนขาพี่สาวกลับมามีแรงพี่สาวไม่รอช้า ผลักดวงวิญญาณตนนั้นอย่างสุดแรงเกิด ผลักไปมีแต่ความว่างเปล่า พี่สาวทั้งกลัวทั้งตกใจทั้งโมโห และสับสน ว่ามันคืออะไร จะว่าฝันมันก็ไม่ใช่เพราะรู้สึกเจ็บที่ศีรษะจริงๆ แต่ก็ยังไม่ลุกไปไหนพี่สาวก็ยังคงอยู่บนที่นอน สักพักก็เผลอหลับไปอีก ยังไม่ถึง20นาที วิญญาณตนนี้มันกลับมาอีก และร้ายกว่าเดิม มันขึ้นคร่อมพี่สาวได้มันจับเหวี่ยงหัวอยู่นานมาก และตัวพี่สาวก็ลอยขึ้นอยู่เหนือเตียง (ถ้าใครเคยดูหนังผีฝรั่งที่วิญญาณเข้าสิงที่สร้างจากเรื่องจริงก็จะเป็นแบบนั้นเลยค่ะ)

“กระทู้ผีพันทิป หลอน สะเทือนขวัญ สมาชิกหมายเลข 2326851”

พี่สาวรู้ตัวว่าไม่ไหวแล้วทรมานมากเหมือนกับคนกำลังใกล้ตาย และไม่รู้ว่าวิญญาณตนนี้เค้าโกรธแค้นอะไรนักหนา ถึงได้มาทำแบบนี้ พี่สาวเพียงได้คิดในใจเพราะเหมือนโดนสะกดให้ไม่มีเสียง แต่ค่คิดเท่านั้น พี่สาวก็ได้ยินเสียงวิญญาณตนนี้พูดภาษาเขมรแต่ฟังไม่รู้เรื่อง แต่รู้ว่าเป็นภาษาที่คนเขมรเขาพูดกัน วิญญาณตนนี้น่าจะพูดทางจิตเพราะปากไม่ได้ขยับ แต่น้ำเสียงน่ากลัวเหมือนโกรธแค้นมาก ในใจพี่สาวตอนนั้นใกล้จะไม่ไหวแล้วก็นึกถึงพระพุทธรูป และได้พยายามท่องคาถาเท่าที่จำได้

แต่วิญญาณตนนี้ไม่รู้สึกกลัวแม้แต่น้อย กลับเหวี่ยงหัวแรงขึ้นอีกและลอยตัวขึ้นและปล่อยให้ล่วงลงที่นอนทำอยู่อย่างนี้สลับไปมาอยู่ประมาณ20นาทีได้ ซึ่งก็ถือว่านานมากๆ จากที่พี่สาวกลัวมากกลับกลายเป็นโมโห เลยทั้งด่าทั้งแช่งไม่ให้ผุดให้เกิดแค่นึกในใจเท่านั้นวิญญาณก็อันตรธานหายไป ซึ่งในเวลานั้นพี่สาวหลุดจากวิญญาณมาได้ก็รีบเปิดไฟ และได้รวบรวมสติว่ามันคืออะไร รู้สึกเจ็บเนื้อเจ็บตัวเจ็บศรีษะซึ่งมันเหลือเชื่อจริงๆ และก็รีบวิ่งลงไปหาแม่สามีที่นอนอยู่ชั้นล่าง

บอกว่ามีวิญญาณเข้ามาทำร้าย แม่สามีเลยเอาพระมาคล้องคอให้สรุปคือคืนนั้นแทบจะไม่ได้นอน พี่สาวรีบโทรมาหาผู้เขียนเดี๋ยวนั้นเล่าเรื่อน่ากลัวที่ได้เจอมาสดๆร้อน พอเช้าก็รีบใส่บาตรทำบุญอุทิศไปให้กับวิญญาณเขมร หลังจากนั้นสองวันพี่สาวก็ฝันว่าเห็นตัวเองอยู่ในยุคเขมรแดง แต่งตัวเหมือนหมอ มีกระเป๋าใบใหญ่สะพายข้าง กำลังเดินไปพร้อมๆกับชาวเขมรหลายร้อยคน และได้เห็นคนตายมากมายที่โดนระเบิด เห็นรถไฟ เห็นทหารเขมรแดง เห็นคนใกล้จะตายกำลังขอความช่วยเหลือให้รักษา อยู่ๆมือของพี่สาวก็โดนไฟลวกมือทั้งสองข้าง พอตื่นเช้าก็นึกถึงความฝันของตนเอง และก็มานั่งดูมือตัวเองว่ามิน่าล่ะว่าทำไมชาตินี้พี่สาวถึงมือเหี่ยวเหมือนคนอายุ80 เป็นมาตั้งแต่เกิดเลย แต่พี่สาวเป็นคนสวยมากนะคะอายุตอนนี้40แต่มือเหี่ยวมาก

พี่สาวเกิด15เมษายน2518 และช่วงยุคเขมรแดงก็เกิดสงครามช่วงต้นปี2518พอดีเลยค่ะ ก็แปลกดีนะคะมันช่างบังเอิญซะเหลือเกิน มีคนตายจำนวนมากเท่าที่ทราบก็น่าจะเกิน2ล้านขึ้นไป เพียงคนไม่กี่คนที่มีความคิดสุดโต่ง ฆ่าทำลายล้างพี่น้องชาวเขมรด้วยกันเอง ฆ่าพวกหมอ นักวิชาการ ครู พระ ผู้ที่มีความรู้และรัฐมนตรีที่ฝ่ายตรงข้าม เค้าถือว่าคนพวกนี้รู้ไปเอาไว้ไม่ได้ เป็นศัตรูเป็นปฏิปักษ์สำหรับเค้า ฉะนั้นต้องกำจัดให้หมด คนกลุ่มนี้จะโดนคุมขังที่คุกก่อนจะโดนฆ่าจะใช้วิธีทรมานต่างๆนานา

ซึ่งน่าสงสารมากค่ะ เพราะโหดร้ายสุดจะพรรณนาไม่คิดไม่ฝันว่าจะฆ่าคนบริสุทธิ์เป็นล้านๆได้มากมายขนาดนี้ ผู้เขียนเชื่อว่าคนเราตายแล้วก็ต้องเกิดมาชดใช้กรรมกันอีก ซึ่งไม่รู้จักจบจักสิ้นเวียนว่ายตายเกิดอยู่อย่างนี้ เชื่อเรื่องของภพชาติที่แล้วและชาติหน้ามีจริงๆ ดังนั้นในตอนนี้เรายังมีชีวิตอยู่ ควรรีบสร้างบุญสร้างกุศล ทำความดีให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ไม่เบียดเบียนกัน และอย่ามัวแต่ผลัดวันประกันพรุ่งอยู่เลย เพราะเราไม่มีทางที่จะรู้ได้เลยว่าวันนี้หรือพรุ่งนี้เราจะยังมีชีวิตอยู่ต่อมั้ย รีบสร้างคุณงามความดีกันเถอะ ก่อนที่พรุ่งนี้จะไม่มีให้เราสร้าง.

 

ขอขอบคุณเรื่องจากกระทู้ผีพันทิป สมาชิกหมายเลข 2326851

Continue Reading
เจอดีที่พิษณุโลก

สุดสยอง เจอดีที่พิษณุโลก

เจอดีที่พิษณุโลก เรื่องสยองกลางดึงคืนหนึ่ง

เจอดีที่พิษณุโลก เป็นเรื่องที่หนูเจอเองที่โรงพยาบาลที่พิษณุโลกค่ะ ที่ลานจอดรถของโรงพยาบาลทางด้านหลังก็จะวนๆขึ้นไปเหมือนกับที่จอดในห้าง

คือวันนั้นไปเยี่ยมเพื่อนที่โรงพยาบาล ที่จอดรถด้านหน้าโรงพยาบาลก็จอดได้ไม่กี่คัน เหมือนเค้าบังคับให้จอดทางด้านหลังหมดตอนไปก็เป็นตอนเย็นก็ยังสว่างอยู่

ขับวนขึ้นไปจอดชั้นบนเพราะชั้นล่างๆนั้นเต็มหมดแล้ว ได้ที่จอดตรงกลางของชั้นทางลงที่จอดรถนั้นมีบันไดเล็กๆตรงกลาง แล้วมีลิฟท์อยู่ทางขวาสุดด้านล่าง

มียามนั่งอยู่ แล้วถัดไปก็เป็นโซนมอเตอร์ไซค์ค่ะหนูก็นั่งอยู่กับเพื่อนในห้องนาน เหมือนกับอยู่เป็นเพื่อนเค้าเพราะเค้าไม่มีใครมาเฝ้าเลยกลับมืดหน่อย

ในตอนที่กลับก็ไม่ดึกเท่าไหร่ ประมาณ 5 ทุ่มเกือบเที่ยงคืนหนูได้เดินไปที่จอดรถทางด้านหลังแล้วแอบเหวอนิดหน่อย เพราะไฟที่จอดรถเปิดแค่ชั้น 1 กับชั้น 2

ด้านบนมืดมาก ไม่เปิดไฟเลยค่ะ แล้วยามก็ไม่ได้นั่งอยู่เหมือนเดิมแล้ว ที่สำคัญก็คือจำไม่ได้ว่าจอดรถไว้ชั้นไหน? แล้วรถหนูก็ไม่มีปุ่มไฟไซเรนเพื่อเรียกรถด้วย

ในใจก็คิดว่าขึ้นลิฟท์ดีกว่า เพราะทางบันไดตรงกลางนั้น ขึ้นไปก็ไม่มีไฟ ก็มองอะไรไม่เห็นอยู่ดี เอาเป็นว่าขึ้นลิฟท์ไปแล้วพอเปิดประตูลิฟท์มา

ก็อาศัยไฟจากลิฟท์นั่นแหล่ะค่ะ มองหารถตัวเองเอา ลิฟท์นั้นอยู่ทางขวา รถอยู่กลางๆก็น่าจะพอมองเห็น รถของหนูสีเทาเข้มค่ะหนูก็เริ่มจากชั้น 3

เพราะชั้นสองนั้นไม่จอดไว้แน่ๆ พอลิฟท์เปิดออกมา ค่อยๆชะโงกหน้าออกไปด้วยใจเต้นระรัว มันมืดมาก มองไม่เห็นอัลไลเลย

ไฟที่ลิฟท์สาดถึงคือ 1 ช่วงบล็อคจอดรถค่ะ แต่พอเห็นรถสองคันแรก และที่เหลือมันมืดสนิทสรุปก็คือต้องใช้วิธีเปิดลิฟท์ค้างไว้เพื่อที่จะเดินหารถอีกทีค่ะ

แต่ใจก็คิดว่าไม่น่าใช่ชั้น 3แหล่ะค่ะ เพราะในตอนขับก็จำได้ว่าวนๆเยอะอยู่นะ สติก็ไม่มีเลยตอนขับ คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย แล้วทีนี้เข้าลิฟท์ไป

ตั้งใจเริ่มใหม่ที่ชั้น 4 พอถึง กว่าลิฟท์มันจะเปิดนี่ช้ามากกกกกกก ทั้งที่เมื่อกี้ปกติหนูก้าวขาออกไป ยังไม่ทันกดปุ่มที่ทำให้ลิฟท์ค้างไว้หรืออะไร ก็คือลองโผล่ไป

ก่อนหยั่งเชิงแบบระแวงพอหนูก้าวขาออกไป มือหนูก็ยังคาอยู่ที่ลิฟท์นะคะ คือกดค้างไว้ไม่ให้ปิด ภาพที่ลิฟท์ส่องให้เห็นในระยะที่บอกไปก็คือ มีเงาคนกลุ่มหนึ่ง

วิ่งกรูกันเข้ามาหาหนูค่ะ ในช่วงเข้ามาใกล้ๆเห็นใบหน้าชัดค่ะ ตาเค้าเป็นสีแดงก่ำ หน้าตาถทึงเหมือนกับโกรธแค้นมากในสัญชาตญาณก็รู้เลยว่านี่ไม่ใช่คน

กรูมาหาเร็วๆแล้วก็พอจะถึงตัวหนูก็หายวับไป ขาสั่นก้าวไม่ออกจะกลับเข้าลิฟท์ก็ทำไม่ได้ จะวิ่งไปข้างหน้าก็ไม่ไหวได้แต่ ร้องกรี๊ดอะไรก็ไม่มีค่ะ ได้แต่หลับตาปี๋

พอได้สติกลับมาอีกทีก็คือรีบเข้าลิฟท์แล้วกดลงรัวๆ เปิดมาอีกทีชั้นล่าง แต่กว่าจะถึงเหมือนจะขาดใจ สรุปก็คืนนั้นนอนค้างที่โรงพยาบาลกับเพื่อน

เพื่อนถามอะไรก็ไม่ยอมตอบค่ะ เช้ามาให้พ่อมาเอารถไปให้ ไม่กล้าที่จะไปอีกแล้วในตอนกลางวัน

ทุกๆวันนี้ชั้นบนของลานจอดรถโรงพยาบาลนั้นก็ยังไม่เปิดไฟ ไม่รู้จะประหยัดหาพระแสงอะไรกัน…

Continue Reading
กำเหนิดปอบผีฟ้า

ต้นกำเหนิด ตำนานที่มา ปอบผีฟ้า

กำเหนิดปอบผีฟ้า

กำเหนิดปอบผีฟ้า ซึ่งเชื่อว่าหลายคนต้องเคยดูละคร “ปอบปีฟ้า” กันมาบ้างแล้ว แล้วเกิดความสงสัยว่าเรื่องราวต้นกำเนิดมันเป็นอย่างไร ผีปอบเป็นเรื่องราวสยองขวัญที่คนไทยคุ้นเคยกันดี ว่ากันว่ามันเกิดจากผู้ที่มีวิชาอาคม ซึ่งวันนี้เราจะพาไปย้อนประวัติดูเรื่องราวความเฮี้ยนของผีปอบตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ว่ามีต้นกำเนิดมาจากไหน เริ่มได้อย่างไร ปัจจุบันนี้ยังมีคนพบเห็นอยู่หรือไม่

คือเรื่องมันเกิดขึ้นอยู่ว่าในสมัยก่อนเป็นยุครุ่งเรืองของผู้มีอาคม ในแต่ละหมู่บ้านจะมีผู้มีวิชาที่แก่กล้า ซึ่งบางคนก็ใช้วิชาเพื่อช่วยเหลือผู้คน บ้างก็ใช้เพื่อทำร้ายผู้อื่นด้วยมนต์ดำซึ่งเป็นวิชาเดียรัจฉาน มันเป็นวิชาที่ทรงพลังและใช้โดยผู้ที่มีกำลังแก่กล้า และต้องมีจิตใจที่เข้มแข็ง หากใครที่จิตไม่แข็งพอก็จะโดนของกลับเข้าตัวเอง ถ้าไม่ตายก็กลายเป็นสิ่งที่น่าหวาดกลัว หรือคือ “ผีปอบ”

ไม่แปลกใจที่ว่าทำไมผีปอบจึงได้ออกอาระวาด เพราะว่าผู้มีอาคมต่างคิดว่าตัวเองนั้นแก่กล้าพอจะใช้วิชาเดียรัจฉาน สุดท้ายก็ต้องจบลงด้วยความสยดสยองในที่สุด เพราะส่วนใหญ่วิชาเหล่านี้เป็นวิชาที่ทำร้ายผู้อื่น การทำแบบนี้หลายครั้งถือเป็นการ ผิดครู ซึ่งเป็นข้อห้ามเพื่อไม่ให้ผู้มีวิชาอาคมถูกมนต์ดึงเข้าสู่ด้านมืด…

Continue Reading
ผีห้องตรงข้าม

เรื่องสยอง ห้องเช่าย่าน ธนบุรีสุดขนลุก

ห้องเช่าย่านธนบุรี

ห้องเช่าย่านธนบุรี เราได้ย้ายเข้ามาอยู่ในห้องเช่าย่านธนบุรี โดยบ้านหลังนี้เป็นบ้านที่ดูน่าวังเวงซึ่งเป็นบ้านไม้ยกสูงข้างล่างจะโล่งคล้ายบ้านทรงไทย โดยบ้านหลังนี้จะมีอยู่สาม ชั้นสอง ห้องนอนข้างบ้านจะมีศาลตั้งอยู่ข้างรอบบริเวณบ้านนั้นไม่มีคนอาศัยอยู่เลยผมนั้นอาศัยอยู่กับน้องชายสอง คนในช่วงตอนประมาณตีสอง น้องได้ไออกไปเทียวแล้วกลับมาเดินผ่านไต้ถุนบ้านแล้วได้ยินเสียงเหมือนคนกำลังคุยกันเขาก็คิดในใจใครมาทำไรดึกดื่นแถวนี้เขาไม่ได้คิดอะไรเพราะเขาไม่ค่อยเชื่อเรื่องอะไรแบบนี้จึงได้เดินขึ้นไปที่ห้องของตัวเองปกติ หลังจากที่เขาได้นอนไปสักพักแล้วเหมือนมีคนมาดึงขาเขาลงจากเตียง น้องเราก็กลัวมากก็เลยวิ่งออกมาจากห้องมาเคาะประตูผมมานอนด้วยจนเช้า

หลังวันนั้นต่อมาน้องเราก็ไม่ได้เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฟังอีกแล้วอยู่ดีๆก็ได้ขอย้ายไปเช่าห้องที่อื่นซึ่งผมก็ไม่ได้อยู่บ้านหลังเดิมเพียงคนเดียว ซึงในห้องน้ำผมนั้นก็จะมีห้องมีกระจกเป็นไม้เก่าๆดูหน้าขนลุกเวลาส่องกระจกก็จะเหมือนมีคนค่อยมองจากด้านหลังแถมอยู่คนเดียว พอตกตอนกลางคืนไม่กล้าที่จะเดินลงมานอกบ้านเลย ทุกวันเหมือนมีคนคุยกันข้างล่างตลอดซึ่งแถวนั้นไม่มีคนอยู่เลย มีอยู่วันหนึ่งผมได้นอนหลับไปสักพักเหมือนมีคนมาเดินรอบเตียงเอามือขูดพื้นห้อง ผมนี่ทำไรไม่ถูกได้แต่นอนคุมโปงเป็นอย่างนี้ทุกวันหมาก็เห่าทุกคืนตอนนอนแถมบางครั้งได้ยินเสียงเหมือนมีคนมากระซิบข้างหูตลอดผมอยู่ได้ 1 ปีจึงตัดสินใจย้ายออกจากบ้านหลังนั้นทันที โดยหลังจากที่ย้ายออกมาสักพักจะมีคนมาเช่าต่อได้เกิดเหตุการณ์เช่นเดียวกันกับจนไม่มีใครกล้าเช่าต่ออีกเลย…

Continue Reading
ผีผู้ชายปริศนา

ผีผู้ชายปริศนา กลางดึกคืนหนึ่ง

ผีผู้ชายปริศนา

ผีผู้ชายปริศนา กลางดึกคืนหนึ่งที่ฝนตกค่อนข้างหนักเมื่อประมาณ สาม ปีที่แล้ว ในขณะที่กำลังนั่งรถกลับบ้านโดยที่ไม่ได้เตรียมใจว่าจะต้องเจอกับเหตุการณ์ที่ทำให้รู้จักกับคำว่า ‘ขนหัวลุก’ ไม่รู้ด้วยสาเหตุอะไร แต่จู่ๆ สายตาก็ต้องจับจ้องไปยังรถมอเตอร์ไซค์คันนึงที่วิ่งอยู่ในเลนอีกฝั่ง ทุกอย่างดูปกติมาก แค่ผู้ชายคนนึงสวมเสื้อแจคเก็ตและหมวกกันน็อคกำลังขี่รถมอเตอร์ไซค์อยู่บนเลนซ้ายสุดของถนน ขี่มาซักพัก เขากลับรถแบบผ่ากลางถนน

กลับจากเลนซ้ายสุด แต่ที่ตลกน่าตกใจก็คือ พอกลับรถมาแล้ว แทนที่เขาจะมาอยู่เลนฝั่งเดียวกันกับเรา เขาได้กลับวิ่งอยู่ในเลนฝั่งเดิม และวิ่งสวนรถคันอื่น พอมาถึงจังหวะที่รถมอเตอร์ไซค์คันนั้นมาอยู่ในระนาบข้างๆ รถที่เรากำลังนั่ง โดยที่มีเกาะเล็กๆ สำหรับยูเทิร์นอยู่ตรงกลางมากั้นไว้ ทันใดนั้นเอง มอเตอร์ไซค์คันนั้นก็ล้มลง รถถไลไปโดนเกาะกลางจนเห็นประกายไฟเต็มไปหมด

แต่ที่น่าตกใจกว่านั้นก็ คือ ผู้ชายคนนั้นกลิ้งข้ามฝั่งมาและกำลังจะเข้ามาใต้ท้องรถที่เรากำลังนั่ง ซึ่งเขาจะต้องถูกรถทับแน่ๆ แค่เห็นภาพนั้น มือทั้งสองข้างก็ถูกยกขึ้นมาปิดตาโดยอัตโนมัติ เสียงกรีดร้องของเราดังสนั่นจนแฟนที่กำลังขับรถตกใจและถามเราว่า เป็นอะไร และร้องทำไม พอรู้สึกว่ารถวิ่งผ่านตรงนั้นมาโดยที่ไม่ได้ทับใคร เราเอามือที่ปิดตาออก และหันหลังกลับไปมอง สิ่งที่พบก็คือถนนที่ว่างเปล่า

ไม่มีรถมอเตอร์ไซค์หรือผู้ชายนอนอยู่ตรงนั้น ไม่มีอะไรผิดไปจากภาพถนนเหมือนในวันที่ผ่านๆ มา แฟนเราไม่เห็นผู้ชายหรือรถมอเตอร์ไซค์คันนั้น เราได้แต่สงสัยว่ามันเกิดอะไรขึ้น และทำไมเราถึงเห็นเขา อีกสิ่งหนึ่งที่ทำให้มั่นใจว่าสิ่งที่เห็นนั้นไม่ใช่เรื่องธรรมดา ก็คือ ทุกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในตอนนั้น เราก็เห็นแต่ภาพ ไม่มีเสียงโครมครามแม้แต่นิดเดียว…

Continue Reading

คืนสยองในโรงพยาบาล เรื่องเล่าจากคุณเม

เรื่องเล่าจากคุณเม

เรื่องเล่าจากคุณเม คุณเมเล่าว่า.. ออกตัวไว้ก่อนว่าเราเป็นคนไม่กลัวผี ไม่เชื่อเรื่องผี และไม่เคยเจอผีในชีวิต เพราะคิดว่ามันไม่มีจริง จนมาเจอเหตุการณ์นี้เราก็อธิบายไม่ได้ค่ะ คือเมื่อราว สาม อาทิตย์ก่อน ลูกสาวคนโตของเราป่วยต้องแอทมิทเข้าโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง รักษาตัวที่โรงพยาบาลห้า วัน ทุกอย่างก็ปกติมาโดยตลอด จนคืนก่อนที่จะออกจากโรงพยาบาล ในคืนนั้นระหว่างที่เรากำลังสะลึมสะลือ

ครึ่งหลับครึ่งตื่น ก็ได้ฝันว่าตัวเองเดินไปที่ประตูห้อง และเปิดม่านเล็กๆ ตรงประตู เพราะที่ประตูห้องจะมีม่านเล็กๆ ไว้ส่องดูข้างนอกได้ พอเราส่องออกไป ก็เห็นคนมามุงหน้าห้องเราเยอะแยะไปหมด ทั้งหญิง ชาย ชะโงกหน้ากันเข้ามาจ้องเรา เราตกใจมากสะดุ้งตื่น ก็คือมันเหมือนอาการผีอำ กึ่งหลับ กึ่งฝันค่ะ เรามองนาฬิกาเป็นเวลาตีสองพอดี จังหวะเดียวกันกับลูกสาวเราที่นอนอยู่ ก็ลุกขึ้นยืน

โดยตาปิดอยู่ แต่ทำปากขมุบขมิบๆ เราถาม ‘ทำอะไรลูก’ แต่ลูกก็ไม่ตอบ ทำปากขมุบขมิบ ไม่ลืมตาอยู่อย่างนั้น เราตกใจจึงรีบไปตามพยาบาลมา พอกลับมา ลูกเราก็นั่งอยู่ในท่าคุกเข่า สรุปคือละเมอ ก็จบไป.. เราเอาไปเล่าให้สามีฟัง ก็บอกตลกดี บังเอิญ สามีบอกมันเป็นภาวะการทำงานของสมอง บอกว่าเราเหนื่อยมาก เครียดมาก เลยเป็นแบบนี้..

วันนั้นออกจากโรงพยาบาล แต่พอกลับมาถึงบ้าน ก็ปรากฏว่าลูกสาวคนเล็กตัวร้อนจัด ไข้ขึ้น สี่สิบ องศา เลยต้องพาลูกคนเล็กกลับไปเข้าโรงพยาบาลเดิมทันทีหลังจากที่ลูกคนโตเพิ่งออก เข้าแอทมิทตอน สาม ทุ่ม มีไข้สูง ร้องโยเยตลอดเวลา วางไม่ได้ จะต้องอุ้มไว้ตลอด พอได้เข้าห้องพัก คนละห้องกับที่ลูกสาวคนโตอยู่ คืนนั้นเราอยู่กับพี่ชายเรา ช่วยกันดูน้อง ส่วนสามีดูลูกคนโตอยู่บ้าน.. ตอนเข้าห้องไป

เราก็ได้กลิ่นเหม็นๆ ติดที่มือ กลิ่นเหมือนยางลบไหม้ เราก็พยายามล้างมือ ทาครีม คือล้างหลายรอบมาก หงุดหงิดในใจว่ากลิ่นอะไรเหม็นจัง แล้วก็เหนื่อยกับลูกมากๆ เพราะวางลูกไม่ได้เลย พยาบาลจะคอยพาลูกไปเช็ดตัวทุกๆ สอง ชั่วโมง จนตอนประมาณตีหนึ่ง กว่าๆ พี่ชายเราบอกว่า ‘เดี๋ยวขอนอนก่อนนะ พรุ่งนี้ต้องรีบไปทำงานแต่เช้า’ เราโอเค บอกให้พี่ชายนอนเลย พี่ชายเรานอนที่โซฟาในห้องนั่นค่ะ

สักพักพยาบาลก็มา พาน้องไปเช็ดตัว ต้องพาไปเช็ดตัวอีกห้องหนึ่ง เราก็เดินตามไปโดยทิ้งพี่ชายเราไว้ในห้อง พอเราไปดูพยาบาลเช็ดตัวกับลูกกลับมา โดยเราเป็นคนอุ้มกลับ เพราะลูกเราก็ร้องไห้ตลอด ไม่ให้วาง เอามือปัดๆ ก็ร้องๆ ตลอด เราอุ้มไว้อยู่ในห้อง พยายามปิดไฟ ให้มืดเพื่อที่ลูกจะได้นอน แต่ลูกเรายังคงร้องอยู่แบบนั้น.. สักพักไม่นาน พี่ชายเราที่นอนอยู่ ละเมอขึ้นมา เราไม่ได้สนใจ แต่เค้าพูดยาวมาก ตอนแรกฟังๆ เหมือนร้องไห้ และพูดอะไรพึมพำไม่รู้เรื่อง แต่พอฟังดีๆ มันเป็นเสียงผู้หญิงแก่!! พูดอารมณ์แบบสนุกสนานชอบใจ แต่ก็เป็นเสียงคนแก่นะ แก่มาก ยานคางเลยล่ะ สาบานเลยว่าได้ยินแบบนี้จริงๆ และแปลกมาก เกิดมาในชีวิตไม่เคยเจอมาก่อน เรากลัวมากเลยตะโกนเรียกพี่เรา จนพี่เราลุกขึ้นมา เราก็ถาม‘พูดอะไรอะ?’ พี่เราถามกลับ ‘ได้ยินว่าอะไรล่ะ?’ เราเล่าสิ่งที่ได้ยินให้พี่เราฟัง สรุปพี่เราบอกว่าเค้าไม่ได้พูดอะไร เท่านั้นล่ะ ต่างคนก็ต่างเงียบมองหน้ากัน ตอนนั้นเวลาตีสองกว่าๆ พี่เราทำหน้าอึกอักเหมือนอยากจะบอกอะไร เราก็รีบบอกพี่เลยว่า ‘อย่าเพิ่งเล่านะ รอเช้าก่อน..’

จนในตอนเช้าพี่ชายเราออกไปทำงาน ส่วนตัวเราติดต่อพยาบาลทำเรื่องขอย้ายห้อง พยาบาลมาถามเราว่าทำไมถึงจะย้าย เราตอบว่าอยากได้ห้องที่ใหญ่กว่านี้ แล้วมีพยาบาลอีกคนถามมาว่า ‘คุณแม่เจอเหรอคะ!?’ ทีนี้เราเลยเล่าให้เค้าฟัง และถามเค้าว่าห้องนี้มีอะไร แต่เราบอกเค้าว่า อย่าเพิ่งเล่านะ ขอให้ได้ห้องใหม่ก่อน.. พอทำเรื่องเปลี่ยนห้องได้ และย้ายไปที่ห้องใหม่ เราก็เลยรีบโทรไปถามพี่ชายว่า ‘เมื่อคืนเจออะไร?’ (พี่ชายเราทำงานเป็นบุคลากรของโรงพยาบาล ทำงานมาหลายปีไม่เคยเจอ และไม่เชื่อเรื่องผีเหมือนกัน) พี่ชายเราได้เล่าว่า พอล้มตัวลงนอน ยังไม่ทันหลับ รับรู้ตลอดที่เราเดินออกไปกับพยาบาลที่พาลูกไปเช็ดตัว ตอนที่เราออกไป ไฟในห้องมันตก กระพริบ ติดๆดับๆ สักพัก พอเราเดินกลับเข้ามาในห้อง พี่เราก็เล่าถูกหมดเลย เราเป็นคนอุ้มลูก พยาบาลเดินตาม เดินกันเข้ามา แต่สิ่งที่พี่เราเห็นก็คือ มีหน้าคนแก่ๆ ตามมาข้างๆ ลูกเราด้วย กำลังหลอก แบบแกล้งหยอกเด็ก อะไรประมาณนั้น ลูกเราก็ร้องไห้เอามือปัดไปมา ตอนนั้นพี่เราขนลุก ชาวูบไปตั้งแต่ท้ายทอย แต่ไม่ได้หลับ รับรู้หมด เห็นหมด แต่ขยับไม่ได้ เหมือนคนโดนบล็อกหลังผ่าตัดอะไรแบบนั้น พี่ชายเราพยายามตะโกนออกมาสุดเสียงว่า ‘ออกไป อย่ามายุ่งกับเด็ก’ แต่ตะโกนเท่าไหร่ ไม่มีเสียงออกมาเลย ซึ่งทั้งหมดมันคือช่วงเวลาเดียวกันกับที่เราได้ยินเสียงผู้หญิงแก่ พอเราตะโกนเรียกพี่ชายเรา พี่เราถึงหลุดมาได้

และนี่ก็เป็นเหตุการณ์ที่แปลกมากสำหรับเรา พี่ชายเราอยู่ในภาวะที่รู้สึกตัวดี ไม่ได้ใช้ยา ไม่ได้เจ็บป่วย ไม่ได้มีประวัติทางจิตเวชใดๆ แล้วเราได้กลับไปถามพยาบาล ซึ่งพยาบาลบอกว่า ‘ที่ห้องนั้น ก่อนหน้ามีแม่ลูกเข้ามาแอทมิทตอนบ่าย แล้วมาขอย้ายห้องออกกลางดึกเลย บอกว่ามีอะไรมากวนจนอยู่ไม่ได้.. ส่วนอีกเคส ก็เคยเห็นเป็นผู้หญิงแก่มานั่งมองอยู่ปลายเตียง’ ซึ่งทุกอย่างตรงกับที่พี่ชายเราเห็นว่าเป็นผู้หญิงแก่ และเสียงที่เราได้ยินก็เป็นเสียงผู้หญิงแก่..’ และตั้งแต่ย้ายไปห้องใหม่ กลิ่นเหม็นเหมือนยางไหม้ติดมือเราหายไปเลยค่ะ และก็ปกติดี ไม่มีเหตุการณ์แปลกๆ อีกเลย.. เรื่องที่เจอก็มีแค่นี้ค่ะ แต่ขอยืนยันว่าทุกเรื่องที่เล่าเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริง…

Continue Reading
คำโกหกของฆาตกร

คำโกหกของฆาตกรต่อเนื่องในเขตที่ 16 the remains found in Petiot’s basement in 1944

คำโกหกของฆาตกร

คำโกหกของฆาตกร the remains found in Petiot’s basement in 1944 เป็นย่านที่พักอาศัยของคนรวยประจำกรุงปารีสในเขตที่ 16 เรารู้จักกันดีว่าเป็นที่ตั้งของหอไอเฟล อาคารแบบเฮวส์แมเนียนสวย และบรรยากาศที่สงบเงียบ อาจจะเป็นเหตุผลที่ทำให้คุณหมอมาร์เซล เปทีโอ สามารถใช้หลบหนีความผิดจากการฆาตกรรม 27 ศพ ในปี 1943 ในช่วงที่ทหารนาซีได้เข้ายึดครองกรุงปารีส คุณหมอท่านนี้หลอกชาวยิวให้เข้ามาหลบที่บ้านของเขาโดยได้หลอกว่าจะช่วยพาหนีไปที่ประเทศอาร์เจนที่น่า แต่ก็ไม่นานก็มีคนพบศพชาวยิวเหล่านี้ที่ชั้นใต้ดินของบ้าน

Dr. Marcel Petiot – serial killerDr. Marcel Petiot standing trial in 1944
คุณหมอมาร์เซล เปทีโอ ได้เข้ารับคำพิพากษาในปี 1944 เขาได้ถูกจับกุมในปี 1944 หลังจากเพื่อนบ้านได้ร้องเรียนเกี่ยวกับกลิ่นเหม็นแปลกที่โชยออกมาจากบ้านของเขาจนถึงทุกวันนี้ ถนน Rue Le Sueur ยังกลายเป็นถนนที่มีแต่ลางร้ายเพราะชาวบ้านขนานนาม คุณหมอเปทีโว่าเป็นซาตานในร่างของมนุษย์…

Continue Reading
Gaston Laroux

ผีที่โรงละครโอเปร่า การ์นิเย่ แห่งกรุงปารีส เรื่องราวความรักของ Gaston Laroux

Gaston Laroux

เป็นเรื่องราวความรักของ Gaston Laroux ที่เป็นที่กล่าวขานไปทั่วโลก แต่ในความเป็นจริงจุดเริ่มต้นของความในรักครั้งนี้ไม่ได้สวยหวานโรแมนติกสักเท่าไหร่ ถ้าหากเพื่อนๆ ได้มีโอกาสไปทัวร์ชั้นใต้ของโรงละครโอเปร่าแห่งนี้แล้ว อาจจะเดาได้ไม่ยากว่าทำไมผีถึงต้องมาสิงอยู่ที่นี่ ในอีกตำนานที่เป็นแรงบันดาลใจของละครเวทีชื่อดังเรื่องนี้ มาจากเรื่องราวในปี 1896 ในขณะที่โคมไฟแชนเดอเลียร์ขนาดใหญ่หล่นลงมาทับร่างของคนงานก่อสร้างเสียงชีวิตเป็นจำนวนหลายคน

ซึ่งไม่ว่าตำนานไหนจะเป็นเรื่องจริง หรือ เรื่องแต่ง แต่ Leroux ก็ได้อ้างและยืนยันว่ามีผีที่โรงละครโอเปร่าแห่งนี้จริงๆ และหากใครอยากไปพิสูจน์ก็จองตั๋วเข้าชมแบบด่วนๆ!…

Continue Reading